اکثر مصرف کنندگان (66 درصد) که از آلودگی میکروپلاستیک آگاه هستند، می دانند که بیشتر آن ناشی از شستن لباس های ساخته شده از الیاف مصنوعی است.
در سال 2020، کارشناسان Cotton Incorporated تحقیقاتی را برای نشان دادن تأثیرات الیاف پارچه رهبری کردند. میکروالیاف پنبه در مقایسه با الیاف مصنوعی غیر زیست تخریب پذیر مانند پلی استر در محیط های آبی آزمایش شده در حدود یک ماه طبیعی هستند و تجزیه می شوند. تحقیقات بیشتر در سال 2021 نشان داد که میکروالیاف پنبهای که با روکشهای نساجی معمولی مانند نرمکننده سیلیکونی، روکش پرس بادوام، پوشش ضد آب و رنگ پردازش شدهاند، بیش از 60 درصد در یک دوره سه ماهه تخریب میشوند. Cotton Incorporated در یک بیانیه مطبوعاتی گفت که نرخی شبیه به برگ طبیعی بلوط است.
تطبیق پذیری و دوام پنبه آن را به یک عنصر ایده آل برای محصولات قابل استفاده مجدد تبدیل می کند. همه پارچه ها از طریق شستشو و سایش روزانه ریز الیاف یا تکه های الیاف را می ریزند. درک منشأ الیاف و آنچه در محیط زیست اتفاق می افتد با تجمع یا شکستن آن الیاف مهم است. مری آنکنی، معاون توسعه محصول و عملیات اجرایی شرکت Cotton Incorporated، گفت: هنگام توسعه محصولات و خرید لباس، ملحفه، حوله، و محصولات مراقبت شخصی.
"تحقیقات علمی تکان دهنده در مورد میکروپلاستیک ها در آب آشامیدنی ما و تاثیری که آلودگی پلاستیک بر محیط زیست ما می گذارد، توجه مردم را به خود جلب کرده است. پنبه یک عنصر گیاهی و تجدید پذیر است. می تواند دی اکسید کربن را از جو بیرون بکشد و خاک را تغذیه کند. در آب یا خاک تجزیه می شود. پارچه ها یا لباس های دور ریخته شده را می توان به چیزی جدید بازیافت کرد.
